|
Podstawy - klasa Screen.
Jak napisałem w artykule
"Pierwszy MIDlet"
, wyświetlić na ekranie możemy tylko obiekty klas wywiedzionych z klasy Displayable. Podałem również diagram i ogólną charakterystykę klas wywiedzinych z abstrakcyjnej Displayable. Warto więc przed przeczytaniem tego artykułu przestudiować
"Pierwszy MIDlet"
.
Przy rozwijaniu naszej wiedzy na temat GUI wysokiego poziomu przydatny nam będzie jednak przytoczony w wymienionym artykule diagram:
Diagram klas dziedziczących z Displayable.
Pisałem również, że to klasy dziedziczące z klasy Screen pozwalają nam tworzyć GUI wysokiego poziomu. Teraz przybliżę zatem troszkę samą klasę Screen, abyśmy mogli przekonać się, jaki wspólny interfejs posiadają dziedziczące z niej klasy.
Otóż API tej klasy wygląda następująco:
public Ticker Ticker();
public String getTitle();
public void setTicker(Ticker ticker);
public void setTitle(String title);
Widzimy zatem, iż klasa Screen dodaje możliwość wyświetlania nagłówka (ang. title) do każdego elementu, który z niej dziedziczy. Mozna go zmienić w każdym momencie działania aplikacji za pomocą metody setTitle(String title). Ticker z kolei jest ciągiem znaków, który jest przewijany w dostępnym dla niego miejscu przez cały czas wyświetlania elementu Screen.
Należy zaznaczyć, iż w specyfikacji profilu MIDP 2.0, wszystkie metody przeszły z klasy Screen do klasy Displayable. Jest to oczywiście zgodne z zasadą "zgodności wstecz", czyli aplikacje napisane pod MIDP 1.0 zostaną bez problemów uruchomione na urządzeniu implementującym profil MIDP 2.0. Ma jednak inną konsekwencję. Mianowicie i nagłówki i "ticker'y" będą mogły być wyświetlane również przy korzystaniu z interfejsu niskiego poziomu, co jest konsekwencją ich dostępności w klasie Canvas.
Aby utworzyć obiekt klasy Ticker korzystamy z jedynego w niej konstruktora:
public Ticker(String str);
W kolejnych sekcjach artykułu przybliżę klasy, z których budować możemy GUI wysokiego poziomu.
^ do góry ^
Tworzenie formularzy - klasa Form
Form jest klasą wywiedzioną z klasy Screen, a umożliwiającą w bardzo prosty sposób tworzyć formularze z pojedyńczych elementów. Wszystkie te "klocki" wywiedzione są z klasy Item pakietu javax.microesition.lcdui. Poniższy diagram prezentuje klasy wywiedzione z Item:
Diagram klas dziedziczących z Item.
Dokładniejszy opis tych klas znajdziesz w kolejnej sekcji tego artykułu. Ich wspólną cechą będzie posiadanie etykiety. Cała funkcjonalnośc klasy Item wygląda bowiem następująco:
public String getLabel();
public void setLabel(String label);
Formularz tworzyć możemy na dwa sposoby. Pierwszy polega na stworzeniu pustego obiektu klasy Form, posiadającego jedynie nagłówek i dodawaniu do niego kolejnych elementów. Pierwszy konstruktor wygląda więc następująco:
public Form(String title);
Dodawać kolejne elementy możemy na przykład za pomocą metody:
public void append(Item item);
Możemy również przygotować zestaw elementów składających się na nasz formularz i skorzystać z poniższego konstruktora klasy Form:
public Form(String title, Item[] items);
Możemy również kontrolować zawartość formularza dynamicznie podczas działania aplikacji. Oprócz przywołanej wyżej append(), przydatne są do tego poniższe metody. Znaczenie większości jest intuicyjne.
public void delete(int index);
public Item get(int index);
public void insert(int index, Item item);
public void set(int index, Item item);
public int size();
Większość powyższych metod korzysta z indeksu elementu do działania na nim. Z kolei metoda size() zwraca ilość elementów w formularzu.
Warto wspomnieć, iż - w przeciwieństwie do komend - elementy Item mogą być dodane do jednego formularza!
Do formularza można oczywiście dodawać komendy (obiekty klasy Command), a ich uaktywnienie nasłuchiwać w zarejestrowanym CommandListener.
Czasami jednak pewne akcje chcemy podjąć nie po zaakceptowaniu formularza, a po zmianie stanu jednego z jego elementów. Możemy na przykład chcieć modyfikować zawartość formularza w zależności od dokonywanych w nim wyborów.
Zmiany w stanie elementów składających się na formularz możemy obserwować rejestrując w nim ItemStateListener, czyli klasę implementującą ten interfejs. Wskazujemy go w metodzie:
public void setItemStateListener(ItemStateListener iListener);
Wspomniany interfejs posiada pojedyńczą metodę:
public void ItemStateChanged(Item item);
Implementując ją, możemy reagować na zdarzenia dotyczące elementów nas interesujących, gdyż to referencje do nich są nam przekazywane jako argument tej metody.
Sprawdzanie stanu pojedyńczego obiektu klasy Item omówię w kolejnej sekcji artykułu omawiając różne typy obiektów Item.
^ do góry ^
Składowe formularza - obiekty Item
-
StringItem
Najprostrzy z elementów budujących formularze w MIDP. Posiada jeden konstruktor:
StringItem(String label, String text)
Oczywiście atrybut label i akcje z nim związane odziedziczone są z klasy Item. Klasa StringItem dodaje do odziedziczonego interfejsu dwie metody:
public String getText()
public void setText(String text)
Oba pola są opcjonalne. Można więc - abstrachując od sensowności takiego działania - stworzyć obiekt, w którym oba pola będą miały wartość null.
Oczywiście pola label oraz text są rozróżniane i powinny być wyświetlane przez urządzenie w różny sposób. Dodatkowo, powinny być powiązane w taki sposób, iż przewijając ekran, nie możnaby zobaczyć treści elementu bez etykiety (jeśli jest dodana) i odwrotnie, czyli element powinien pojawiać się w całości.
Jak więc dodać element typu StringItem do formularza. Można użyć wspomnianego konstruktora klasy StringItem i dodać go do formularza przy pomocy przywołanej wcześniej metody append() z klasy Form. Na przykład:
Form form = new Form("Nagłówek");
form.append(new StringItem("Etykieta",
"Treść elementu. +Możemy przejść do \n Nowej linii"));
Jest jeszcze możliwość skrócenia kodu, dzieki wersji metody append(), o której jeszcze nie mówiłem. Dwa poniższe zapisy są więc tożsame:
Form form = new Form("Nagłówek");
form.append("Treść elementu.");
Form form = new Form("Nagłówek");
form.append(new StringItem(null, "Treść elementu."));
Przykład zastosowania StringItem zademonstruję przy okazji prezentowania różnych rodzajów TextField w akapitach poniżej.
-
TextField
TextField jest elementem formularza umożliwiającym użytkownikowi wprowadzanie tekstu. Poprzednio omawiany element Item: StringItem nie umożliwiał użytkownikowi żadnej interakcji. Pole TextField, dzięki temu, że umożliwia zmianę swojej zawartości użytkownikowi będzie - w przeciwieństwie do StringItem - zgłaszać swoje zdarzenia do przypiętego do formularza ItemStateListener'a.
Ale pokolei. Konstruktor klasy TextField jest następujący:
public TextField(String label, String text, int maxSize, int constraints)
Element odziedziczony z klasy Item (label) już znamy. Omówię więc pozostałe argumenty konstruktora.
-
text - ciąg znaków którym pole tekstowe zostanie wypałnione przy jego inicjalizacji. Czyli początkowa jego zawartość.
-
maxSize - maksymalna liczba znaków wpisanych w pole tekstowe. Wartość ta może być ustawiona również w trakcie działania aplikacji dzięki metodzie setMaxSize(int maxSize).
-
constraints - ograniczenia nałożone na dane wprowadzane do pola tekstowego. Argument ten przyjmuje wartość jednej ze stałych zdefiniowanych w klasie TextField. Oto te stałe wraz z ich znaczeniem:
-
TextField.ANY - użytkownik może wprowadzić dowolną treść.
-
TextField.EMAILADDR - użytkownik może wprowadzić aders e-mail. Specyfikacja nie wprowadza ograniczeń na tego typu pole. Producenci mogą wprowadzić swoją implementację tego ogranicznia.
-
TextField.NUMERIC - ogranicza wprowadzane znaki do liczb. Pierwszy znak może być znakiem minus.
-
TextField.PASSWORD - Oznacza, iż pole ma przechowywać hasło. Wiąze się to oczywiście ze specjalnym jego formatowaniem. Można tą stałą zsumować ligicznie z jedną z dwóch innych stałych: TextField.ANY lub TextField.NUMERIC, np:
TextField.PASSWORD | TextField.NUMERIC oznacza, iż wprowadzone dane będą mogły być tylko cyframi, a formatowane będą jak hasło.
-
TextField.PHONENUMBER - ograniczenie wprowadzanej treści do numeru telefonu. Ta stała oznacza również specjalne formatowanie wprowadzonego numeru.
-
TextField.URL - Powinno to oznaczać, że wprowadzony może być jedynie adres URL, to w specyfikacji nie ma to żadnego wpływu na możliwy do wprowadzenia ciąg znaków.
Ograniczenia na pola tekstowe możemy również zakładać po zainicjowaniu obiektu. Służy do tego metoda:
public void setConstraints(int constraints)
Jeśli formularz zawierający TextField ma zarejestrowany ItemStateListener, to zmiany wprowadzone w polu edycji będą implikowały wywołanie metody itemStateChanged(Item item). W reakcji na jej wywołanie możemy chcieć pobrać zawartość pola edycji, bądź zmienić tę zawartość. Pozwalają nam na to poniższe metody:
public void delete(int offset, int length)
public int getChars(char[] data)
public String getString()
public void insert(char[] data, int offset, int length, int position)
public void insert(String src, int position)
public void setChars(char[] data, int offset, int length)
public void setString(String text)
Podkreślenia warty jest fakt, iż każda programowa zmiana w polu TextField za pomocą powyższych metod nie wywołuje metody itemStateChanged(Item item) klasy zarejestrowanej jako ItemStateListener.
Poniższy kod prezentuje formularz z różnymi typami pól StringItem i TextField. Cały formularz tworzony jest tu w konstruktorze, a jego wyświetlenie następuje w metodzie startApp().
Do dodania dwóch elementów StringItem użyłem różnych wersji metody append(). Dalej dodaję już pola TextField, ale każdy z założony różnym ograniczeniem.
|
Przykładowy kod
:
|
import javax.microedition.midlet.*;
import javax.microedition.lcdui.*;
/**
* MIDlet ma zaprezentować różne rodzaje pól TextField i StringItem.
* @author Konrad Palczewski
*/
public class TextFieldTryout
extends MIDlet implements CommandListener {
private Command exitCommand =
new Command("Wyjście", Command.SCREEN, 2);
private Display display;
private Form form;
public TextFieldTryout() {
display = Display.getDisplay(this);
form = new Form("Dane osobowe");
//Dodaję różne StringItem:
form.append(new StringItem("Etykieta", "Treść z etykietą."));
form.append("I treść bez etykiety:)\nNowa linia.");
//Dodaję różne TextField:
form.append(new TextField("Nick:", "Konrad", 30, TextField.ANY));
form.append(new TextField("Hasło:", "mojehaslo",
12, TextField.PASSWORD|TextField.ANY));
form.append(new TextField("Adres e-mail:",
"moj@host.pl", 30, TextField.EMAILADDR));
form.append(new TextField("Numer telefonu:",
"+48601234567", 12, TextField.PHONENUMBER));
form.append(new TextField("Wiek:", null,
3, TextField.NUMERIC));
//Dodaję komendę i ustwiam klasę nasłuchującą jej aktywacji
form.addCommand(exitCommand);
form.setCommandListener(this);
}
public void startApp() {
display.setCurrent(form);
}
public void pauseApp() {}
public void destroyApp(boolean unconditional) {}
public void commandAction(Command c, Displayable s) {
if (c == exitCommand) {
destroyApp(false);
notifyDestroyed();
}
}
}
|
Jak w ten sposób zdefiniowany formularz wygląda na naszym emulatorze, prezentują screeny:
|
Pierwszy screen...
|
...i drugi
|
-
ChoiceGroup
ChoiceGroup - kolejny element Formularza Form - umożliwia dodanie kilku pól, z których - w zależności od typu pola ChoiceGroup - będziemy mogli wybrać kilka lub wiele możliwości. To rozróżnienie pomiędzy typami pól następuje już przy ich tworzeniu. Oto dwa konstruktory:
public ChoiceGroup(String label, int choiceType);
public ChoiceGroup(String label, int choiceType,
String[] strings, Image[] images);
Typ grupy elementów określamy w drugim parametrze konstruktora, podając jedną z dwóch stałych zdefiniowanych w interfejsie Choice, implementowanym m.in. przez ChoiceGroup:
-
Choice.EXCLUSIVE - jedynie jeden element z całej grupy może być wybrany. Najczęściej wizualnie są te elementy przedstawiane jako zbiór HTML-owych "radio buttons".
-
Choice.MULTIPLE - ilość zaznaczonych elementów jest dowolna. Najczęsciej przy elementach takiej grupy znaleść można tzw. "checkbox".
Przedstawiłem dwa możliwe do wykorzystania konstruktory. Jeśli skorzystamy z pierwszego, stworzymy pusty obiekt ChoiceGroup. Aby dodać elemnty, z których użytkownik może wybierać, korzystamy z poniższej metody (zadeklarowanej już w interfejsie Choice):
int append(String stringPart, Image imagePart);
Jako pierwszy jej argument, konieczny - nie może mieć wartości null, podajemy ciąg znaków, wyświtalany na ekranie. W drugim podajemy ikonę, która powinna być wyświtlana z tym elementem. Ten argument nie jest konieczny.
Metoda zwraca indeks dodanego elementu (zostanie on dodany na koniec grupy), który później będziemy używać do identyfikowania elemntu przy jego ewentualnej modyfikacji.
Jeśli natomiast od początku znamy elementy, które składać się będą na naszą grupę, to możemy stworzyć z nich tablice i skorzystać z drugiego konstruktora. Są tutaj jednak następujące restrykcje: argument strings nie może być null i nie może zawiarać elementów null oraz tablice strings i images muszą mieć taki sam rozmiar.
Gdybyśmy natomiast chcieli obserwować zmiany w stanie elementów naszego choiceGroup w dołączonym do formularza ItemStateListener, wówczas najpewniej będziemy chcieli sprawdzić stan elementów należących do grupy. Przydatne okażą się wówczas następujące metody (również z interfejsu Choice):
public int size();
public boolean isSelected(int index);
public int getSelectedIndex();
public int getSelectedFlags(boolean[] flags);
Metoda size() zwraca ilość elementów dołączonych do grupy, metoda isSelected() mówi, czy element o podanym indeksie jest zaznaczony. Skolei metoda getSelectedIndex() zwraca indeks wybranego elementu. Dla obiektów ChoiceGroup typu MULTIPLE metoda ta zawsze zwróci wartość -1.
Metoda getSelectedFlags() wypełnia tablicę flag podaną jako argument wartościami true, jeśli są zaznaczone, lub false - w przeciwnym wypadku (podana tablica musi mieć długość przynajmniej równą wielkości zwracanej przez metodę size()!). Metoda zwraca ilość wybranych elementów w grupie.
Jeśli natomiast chcielibyśmy zmienić zawartość naszego elementu ChoiceGroup, skorzystamy (oprócz metody append()) z poniższych metod. Ich znaczenie jest intuicyjne:
public void insert(int index, String string, Image image);
public void set(int index, String string, Image image);
public void delete(int index);
Przykład zastosowania elementów formularza typu ChoiceGroup znajdziesz w drugiej części tego artykułu:
"Tworzenie GUI wysokiego poziomu - cz.2"
w sekcji dotyczącej klasy List.
-
DateField
todo
-
Gauge
todo
-
ImageItem
todo
^ do góry ^
|
